e4.1 γεραιὰ καὶ ἰατρός

Hier zum pdf im Querformat  und hier zu docx-Version
Sehr frei nach Äsop

 
  1. ἰατρὸς ἀκούει,
    ὅτι γεραιά τις νόσoν τῶν ὀφθαλμῶν κακὴν ἔχει
    καὶ σχεδόν τι τυφλή ἐστιν·
    οὺδὲν γὰρ ἐν τῇ οἰκίᾳ βλέπει.
 

γεραιός, ά, όν – alt         ὁ ὀφθαλμός, οῦ - Auge σχεδόν τι – fast              τυφλός, ή, όν – blind 
οὺδέν – nichts                ἡ οἰκία, ας – Haus
βλέπω – sehen, erblicken, erkennen

 
  1. ὁ ἰατρὸς πρὸς τὴν γεραιὰν βαίνει καὶ λέγει, ὅτι
 

 

 
  1. εἰ μισθὸν λαμβάνω, τοὺς ὀφθαλμοὺς σῴζω.
 

ὁ μισθός, οῦ – Lohn, Sold

 
  1. ἡ δὲ γεραιὰ ὑπολαμβάνει, ὅτι καλόν ἐστιν.
 

 

 
  1. οὺδὲν γὰρ νῦν ἐν τῇ οἰκίᾳ βλέπω
    οὺδὲ γιγνώσκω οὐδέν.
 

γάρ – nämlich, denn       νῦν – nun, jetzt
οὺδέ – und nicht, auch nicht, aber nicht

 
  1. λαμβάνεις τὸν μισθόν, εἰ τοὺς ὀφθαλμοὺς σῴζεις.
 

 

 
  1. ἔπειτα ὁ ἰατρὸς πολλάκις πρὸς τὴν γεραιὰν προσβαίνει
    καὶ φαρμάκοις τοὺς ὀφθαλμοὺς χρίει.
 

πολλάκις – vielmals, oft
χρίω – salben, einsalben

 
  1. ἀλλὰ ἑκάστοτε μίαν τῶν χυτρῶν καὶ σκευῶν
    ἐκ τῆς οἰκίας ἀπολαμβάνει.
 

ἑκάστοτε  – jedes Mal    μία, μίας – eine einzige

ἡ χύτρα, ας – Topf         ἡ σκευή, ῆς – Gerät

 
  1. ἡ δὲ γεραιὰ τὴν φωρὰν ταχὺ γιγνώσκει·
    καίτοι οὐδὲν λέγει.
 

ἡ φωρά, ᾶς –Diebstahl  
καίτοι – und doch, dennoch

 
  1. ἀλλὰ τὴν θεραπείαν παύει.
 

ἡ θεραπεία, ας – Dienst              παύω – beenden

 
  1. ὁ μὲν ἰατρὸς νῦν τὸν μισθὸν ἐθέλει.
 

ἐθέλω – wollen

 
  1. ἡ δὲ γεραιὰ λέγει· ὦ ἰατρέ, τὸν μισθὸν οὐ λαμβάνεις.
 

 

 
  1. ἐγὼ καὶ νῦν ἔτι τυφλή εἰμι.
 

ἔτι – noch

 
  1. οὐ γὰρ ἐν τῇ οἰκίᾳ τὰς χύτρας οὐδὲ τὰς σκευὰς βλέπω.
 

 

 
  1. ὁ λόγος διδάσκει, ὅτι οἱ κακοὶ ἄνθρωποι
    διὰ τὴν κακίαν τὸν μισθὸν πολλάκις
    οὐ λαμβάνουσιν.
 

ἡ κακία, ας – Schlechtigkeit; Feigheit

 

Auffälliges

  1. Zum Numerale (Zahlwort) „eins“
    1. εἷς, μία, ἕν „einer, eine, eins“
    2. μία geht nach der a-Deklination: μία, μίας, μίᾳ, μίαν
      Die Deklination von εἷς und ἕν bekommen wir später.
  2. Zur Negation (Verneinung)
    1. οὐ/ οὐκ/ οὐχ „nicht“
      (οὐ steht vor Konsonanten, οὐκ vor Vokalen mit Spiritus lenis, οὐχ vor Vokalen mit Sp. asper.)
    2. oὐδέ (= oὐ + δέ) „und nicht/ auch nicht/ aber nicht“
    3. oὐδείς, oὐδεμία, oὐδέν (= oὐδ‘ + εἷς, oὐδέ + μία oὐδ‘ + ἕν) „keiner, keine, keins“
    4. Wenn bei einer doppelten Verneinung die zweite Negation zusammengesetzt ist, wirkt sie verstärkend.
  3. Zur a-Deklination: α purum nach ε, ι, ρ

 

Tür

Gerät

 

Haus

Diebstahl

 

πύλ-η

σκευ-ή

 

οἰκί-α

φωρ-ά

 

τῆς

πύλ-ης

σκευ-ῆς

 

οἰκί-ας

φωρ-ᾶς

 

τῇ

πύλ-ῃ

σκευ-ῇ

 

οἰκί-ᾳ

φωρ-ᾷ

 

τὴν

πύλ-ην

σκευ-ήν

 

οἰκί-αν

φωρ-άν

 

αἱ

πύλ-αι

σκευ-αί

 

οἰκί-αι

φωρ-αί

 

τῶν

πυλ-ῶν

σκευ-ῶν

 

οἰκι-ῶν

φωρ-ῶν

In der a-Dekl. ist der Gen. Pl. immer endbetont.

ταῖς

πύλ-αις

σκευ-αῖς

 

οἰκί-αις

φωρ-αῖς

 

τὰς

πύλ-ας

σκευ-άς

 

οἰκί-ας

φωρ-άς